el Musabbah Mescidi

el musabbah mescidi

Musabbah Mescidi

Hz. Peygamber Efendimizin (sav) Mekkeden Medineye hicret yolculuğunun Medinedeki i ilk duragıdır bu mescid. Aynı zamanda Efendimizin (SAV) Medinede ilk namaz kıldığı yer. Sabaha karşı varılan bu noktada sabah namazını eda etmişlerdir. Bu yüzden (sabah varılan , sabahlanan yer manasında) ”Musabbah” denmiştir. Ayrica Ben-i ”Uneyf Mescidi” de denmektedir. Bu bölge Medinenin güney tarafındaki kenar mahallelerinden sayılmaktadır. Ensarın iki büyük kabilesinden olan Evs kabilesinden Beni Uneyf , Beni Amr ve Salim B.Avf’a ait evlerin bulunduğu ve birkısım yahudi ailelerin yaşadığı bir bölgede bulunmaktaydı. ”Musabbah Mescidi” Kuba Mescidinin Güney batısında , 400 metre kadar bir mesafededir.

Bu bölgede Talha B. El-Bera isimli genç bir sahabi yaşamaktaydı. Hz Talha Efendimizi aşırı derecede seven, sürekli etrafında dolanıp Efendimize sevgisini sürekli izhar eden biriydi. Bir gün Peygamberimize:
– Ya Resulallah! Ne istersen bana emret.Hiç bir emrinizi kırmam, dedi.
Talha genç olduğu için onun bu sözü Peygamberimizin hoşuna gitti ve ona;
– Öyleyse git babanı öldür, dedi
O da Peygamber Efendimizin bu emrini yerine getirmek için hemen yerinden fırlayıp dışarı çıktı. Fakat Peygamber Efendimiz arkasından onu çağırarak;
– Gel, Gel ! Ben yakınlık bağlarını çiğnetmek üzere gönderilmedim, buyurdu.
Talha Radiyallahu Anh, bundan sonra hastalandı.O sırada mevsim kış idi.Peygamber Efendimiz soğuk ve bulutlu bir günde ona uğradı ve yanından kalktıktan sonra ev halkına:
– Ben onda ölüm alametleri görüyorum.Öldüğü zaman bana haber verin ki, cenazesinde hazır bulunup namazını kıldırayım, dedi.
Fakat Peygamber Efendimiz Aleyhissalatu Vesselam, daha Salim b.Avf oğulları mahallesine varmamışken Talha R.a vefat etti arkasındanda gece bastı.Ayrıca kendisi de:
-Beni Rabbime çabuk kavuşturmak için hemen gömün. Peygamber Efendimiz Aleyhissalatu Vesselam’ıda çağırmayın.Zira benim yüzümden Yahudilerin ( mahallesinden geçerken ) bir suikasde uğramasına korkuyorum, dediği için Peygamber Efendimiz’e haber vermeden onu gömdüler ve ancak sabah olduktan sonra Resulullah’ı haberdar ettiler.
O da gidip kabri üzerinde durdu ve Ashab arkasında saf bağladıktan sonra ellerini havaya kaldırarak:
– Ey Rabbim, onu güler yüz ve sevinçle karşıla, diye dua etti.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir